18 чэрвеня 2026 года ў ААТ "БЕЛХІМ" адбыўся Адзіны дзень інфармавання, прысвечаны 85-й гадавіне пачатку Вялікай Айчыннай вайны і Дню ўсенароднай памяці ахвяр вайны і генацыду беларускага народа.
22 чэрвеня 1941 года, досвіткам, германскае войска вераломна, без аб'яўлення вайны, напала на Савецкі Саюз. Беларусь у ліку першых савецкіх рэспублік прыняла на сябе магутны ўдар ворага.
Больш за 80 гадоў мы жывем пад мірным небам. Гэта не дадзенасць лёсу, а галоўнае дасягненне нашага народа - права пражыць жыццё без вайны, заняволення і прыгнёту. Сэнс і каштоўнасць Перамогі застануцца ў гістарычнай памяці беларусаў на стагоддзі. Гэта спадчына, адпісаная пакаленнем пераможцаў. І самае галоўнае - гэта памяць: суровая, бязлітасная і справядлівая. Пакуль яна жывая, будзе жыць і сама Беларусь - сапраўдная, светлая, народная.
Падчас Адзінага дня інфармавання супрацоўнікі ААТ «БЕЛХІМ» азнаёміліся з матэрыяламі, якія раскрываюць маштаб трагедыі і подзвігу беларускага народа. На акупіраванай тэрыторыі Беларусі нацысты стварылі сотні лагераў смерці; самы буйны - Трасцянец у Мінскім раёне, дзе было знішчана амаль паўмільёна чалавек. Праведзены сотні карных аперацый, тысячы вёсак спалены, дзясяткі тысяч людзей сагнаны ў Германію і загінулі ў катаржных умовах.
На франтах Вялікай Айчыннай змагалася больш за мільён беларусаў, каля 400 тысяч вялі барацьбу ў партызанскім руху — унікальную з'яву сусветнай гісторыі. Гераічнасць франтавікоў, партызан і падпольшчыкаў стаў асновай усенароднага супраціўлення.
У Вялікай Айчыннай вайне загінуў кожны трэці беларус. Наш агульны абавязак - не дапусціць паўтарэння памылак мінулага і, галоўнае, не дапусціць забыцця подзвігу нашых продкаў, які адабраў у савецкага народа мільёны жыццяў.
Гістарычная памяць - ключавы фактар адзінства народа. Як тады, у гады Вялікай Айчыннай, сёння мы плячом да пляча адстойваем права быць нашчадкамі Перамогі і перадаць гэта будучым пакаленням. Толькі гістарычная памяць і праўда робяць нас адзіным народам, здольным абараняць незалежнасць, сваю зямлю і сваю будучыню.
Памяць - гэта гарантыя непаўтору трагедыі тых гадоў і залог мірнага жыцця будучых пакаленняў. І мы ніколі не дапусцім, каб на нашай зямлі адбылося тое, што было 85 гадоў таму.
22 чэрвеня 1941 года, досвіткам, германскае войска вераломна, без аб'яўлення вайны, напала на Савецкі Саюз. Беларусь у ліку першых савецкіх рэспублік прыняла на сябе магутны ўдар ворага.
Больш за 80 гадоў мы жывем пад мірным небам. Гэта не дадзенасць лёсу, а галоўнае дасягненне нашага народа - права пражыць жыццё без вайны, заняволення і прыгнёту. Сэнс і каштоўнасць Перамогі застануцца ў гістарычнай памяці беларусаў на стагоддзі. Гэта спадчына, адпісаная пакаленнем пераможцаў. І самае галоўнае - гэта памяць: суровая, бязлітасная і справядлівая. Пакуль яна жывая, будзе жыць і сама Беларусь - сапраўдная, светлая, народная.
Падчас Адзінага дня інфармавання супрацоўнікі ААТ «БЕЛХІМ» азнаёміліся з матэрыяламі, якія раскрываюць маштаб трагедыі і подзвігу беларускага народа. На акупіраванай тэрыторыі Беларусі нацысты стварылі сотні лагераў смерці; самы буйны - Трасцянец у Мінскім раёне, дзе было знішчана амаль паўмільёна чалавек. Праведзены сотні карных аперацый, тысячы вёсак спалены, дзясяткі тысяч людзей сагнаны ў Германію і загінулі ў катаржных умовах.
На франтах Вялікай Айчыннай змагалася больш за мільён беларусаў, каля 400 тысяч вялі барацьбу ў партызанскім руху — унікальную з'яву сусветнай гісторыі. Гераічнасць франтавікоў, партызан і падпольшчыкаў стаў асновай усенароднага супраціўлення.
У Вялікай Айчыннай вайне загінуў кожны трэці беларус. Наш агульны абавязак - не дапусціць паўтарэння памылак мінулага і, галоўнае, не дапусціць забыцця подзвігу нашых продкаў, які адабраў у савецкага народа мільёны жыццяў.
Гістарычная памяць - ключавы фактар адзінства народа. Як тады, у гады Вялікай Айчыннай, сёння мы плячом да пляча адстойваем права быць нашчадкамі Перамогі і перадаць гэта будучым пакаленням. Толькі гістарычная памяць і праўда робяць нас адзіным народам, здольным абараняць незалежнасць, сваю зямлю і сваю будучыню.
Памяць - гэта гарантыя непаўтору трагедыі тых гадоў і залог мірнага жыцця будучых пакаленняў. І мы ніколі не дапусцім, каб на нашай зямлі адбылося тое, што было 85 гадоў таму.
-
pamyat-vo-imya-budushhego.pptx
(pptx, 13 Mb)